Ανακαλύφθηκε νεαρό σμήνος γαλαξιών 11,1 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά

Τα  σμήνη γαλαξιών είναι εξαιρετικά σημαντικά αντικείμενα στο Σύμπαν, δεδομένου ότι είναι τα μεγαλύτερα αντικείμενα στο Σύμπαν που συγκρατούνται από κοινού μεταξύ τους από τη βαρύτητα. Πολλά σμήνη γαλαξιών περιέχουν εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες γαλαξίες, τεράστιες ποσότητες θερμών αερίων, και γιγαντιαίες δεξαμενές σκοτεινής ύλης.

Οι αστρονόμοι αναζητούν ακόμη να μάθουν περισσότερα για τα γαλαξιακά σμήνη. Αυτό περιλαμβάνει και την εκμάθηση για το πώς σχηματίστηκαν στις απαρχές του Σύμπαντος.

Μια νέα ανακάλυψη από μια ομάδα ερευνητών μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Χρησιμοποιώντας το Παρατηρητήριο της NASA Chandra X-ray και πολλά άλλα τηλεσκόπια στο έδαφος και στο διάστημα, οι ερευνητές διαπίστωσαν πρόσφατα ένα σμήνος γαλαξιών που είναι περίπου 11,1 δισεκατομμύρια έτη φωτός σε απόσταση ρεκόρ από τη Γη. Εκτός από την αξιοσημείωτη απόσταση, αυτό το σύμπλεγμα, γνωστό ως CL J1001 + 0220, εμφανίζει επίσης κάποιες ενδιαφέρουσες ιδιότητες. Για παράδειγμα, οι αστρονόμοι διαπιστώνουν ότι ο πυρήνας αυτής της ομάδας μοιάζει να "φλέγεται" με το σχηματισμό των άστρων. Ο πυρήνας του CL J1001 περιέχει 11 τεράστιους γαλαξίες, που γεννούν άστρα με τρομερό ρυθμό. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι στους γαλαξίες αυτούς δημιουργούνται περί τα τρεις χιλιάδες άστρα κάθε χρόνο.
Αυτό είναι τελείως διαφορετικό από τα άλλα σμήνη γαλαξιών που παρατηρήθηκαν από τους αστρονόμους, όπου τα ποσοστά σχηματισμού αστεριών είναι πολύ χαμηλά. Μπορεί να είναι ότι αυτό το σμήνος γαλαξιών αντιπροσωπεύει ένα σύντομο, αλλά σημαντικό, στάδιο της εξέλιξης, όπου ένα σύμπλεγμα σχηματισμού μεταβαίνει σε ένα ώριμο πια. Οι αστρονόμοι ελπίζουν ότι θα μάθουν πολλά για το σχηματισμό των σμηνών και των γαλαξιών που περιέχουν μέσα από τη μελέτη αυτού του αντικειμένου.

Η σχετική δημοσίευση έγινε στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal».

Εξάλλου αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν τρία νέα ουράνια σώματα (τα 2014 SR349, 2013 FT28 και 2014 FE72), που περιφέρονται στα παγωμένα σύνορα του ηλιακού συστήματός μας. Το 2014 FE72 κινείται στο Νέφος Όορτ και η τροχιά του το φέρνει σε απόσταση από τον Ήλιο περίπου 3.000 φορές πιο μακρινή από τη Γη. Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι, καθώς είναι τόσο μακριά από τον Ήλιο, επηρεάζεται βαρυτικά και από άλλα γειτονικά άστρα.

Οι ερευνητές, που χρησιμοποίησαν διάφορα τηλεσκόπια όπως το Σουμπαρού στη Χαβάη και το Μπλάνκο στη Χιλή, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στην επιθεώρηση «The Astronomical Journal».  

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η ανακάλυψη νέων, άγνωστων μέχρι σήμερα, αντικειμένων στις εσχατιές του ηλιακού συστήματος θα βοηθήσει στον εντοπισμό ενός πιθανού ένατου πλανήτη, γνωστού και ως «πλανήτη Χ», που ίσως περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο. Αν όντως ο ένατος πλανήτης υπάρχει στο ηλιακό μας σύστημα, εκτιμάται ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερος από τη Γη και θα κινείται γύρω από το μητρικό άστρο μας τουλάχιστον 200 φορές μακρύτερα από ό,τι ο πλανήτης μας. Ο Πλούτωνας , που είχε ανακαλυφθεί το 1930, αρχικά είχε θεωρηθεί ο ένατος πλανήτης, αλλά το 2006 «υποβιβάσθηκε» σε νάνο πλανήτη μετά την ανακάλυψη και ενός άλλου αναλόγου μεγέθους σώματος στη Ζώνη Κάιπερ πέρα από τον Ποσειδώνα.

Τέλος, έγινε γνωστό από τη NASA ότι η αστροναύτης της Κέιτ Ρούμπινς, που βρίσκεται στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), κατάφερε για πρώτη φορά να αλληλουχίσει («διαβάσει») DNA στο διάστημα.

Η ανάλυση του γενετικού υλικού έγινε με τη βοήθεια μιας βρετανικής συσκευής «τσέπης» με την ονομασία Minion, η οποία εστάλη στον ISS τον Ιούλιο, σύμφωνα με το BBC, για να βοηθήσει τους αστροναύτες να διαγιγνώσκουν ασθένειες και, παράλληλα, να εντοπίζουν παθογόνα μικρόβια.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου