Το περισσότερο από το νερό της Σελήνης μπορεί να προέρχεται από αστεροειδείς

Το φεγγάρι εθεωρείτο ένας βραχώδης, ξηρός κόσμος. Παρά το γεγονός ότι είκαζαν για δεκαετίες ότι περιείχε νερό , επιβεβαιώθηκε μόλις πέρυσι. Αλλά η συναρπαστική ανακάλυψη προκάλεσε μια νέα ερώτηση: από πού προερχόταν το νερό;

Εχει διαπιστωθεί ότι στο εσωτερικό της Σελήνης υπάρχουν μεγάλες ποσότητες νερού. Σύμφωνα με νέα διεθνή ομάδα ερευνητών το περισσότερο από αυτό το νερό μεταφέρθηκε στον φυσικό μας δορυφόρο από αστεροειδείς που τον «βομβάρδισαν» αμέσως μετά τον σχηματισμό του πριν από περίπου 4.3 έως 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Ερευνητές από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, με επικεφαλής την Τζέσικα Μπαρνς του βρετανικού Ανοικτού Πανεπιστημίου κατέληξαν στο συμπέρασμά τους μέσα από ένα συνδυασμό χημικής ανάλυσης σεληνιακών γεωλογικών δειγμάτων και ανάπτυξης μοντέλων σε υπολογιστές.

Η  μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Communications».

Οταν οι αποστολές «Apollo» της NASA έφθασαν στη Σελήνη, η αρχική εντύπωση ήταν ότι δεν υπήρχε... σταγόνα νερού. Όμως σταδιακά αυτή η εκτίμηση έχει αλλάξει. Η εκτίμηση της νέας μελέτης είναι ότι το νερό διοχετεύθηκε εξ ουρανού στον δορυφόρο της Γης στη διάρκεια μιας περιόδου 10 έως 200 εκατομμυρίων ετών και ενώ ακόμη στο φεγγάρι υπήρχε ένας ωκεανός λιωμένου μάγματος.

Η Σελήνη πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση ενός μεγάλου ουράνιου σώματος στη Γη πριν από περίπου 4,5 δισ. χρόνια. Λίγο μετά, ένας ωκεανός μάγματος κάλυπτε την Σελήνη. Η προσθήκη του νερού σε αυτό το μάγμα έγινε κυρίως από αστεροειδείς (πάνω από 80% του συνολικού νερού) και πολύ λιγότερο από κομήτες (κάτω από 20%), σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις. Το νερό που περιείχαν αυτά τα σώματα, εισχώρησαν στο λιωμένα μάγμα και μετά στο εσωτερικό του φεγγαριού.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι ένα μικρό ποσοστό του σεληνιακού νερού μπορεί να έχει και γήινη προέλευση, ως απομεινάρι από τη δημιουργία του φεγγαριού μετά την κατακλυσμική πρόσκρουση ενός σώματος πάνω στη Γη.

Υπάρχουν ακόμα πολλές αβεβαιότητες που περιβάλλουν τα αποτελέσματα. Μόνο δύο τοις εκατό των δειγμάτων που έφεραν πίσω από τις αποστολές Apollo έχουν εξεταστεί για την περιεκτικότητά τους σε νερό, και κάθε ένα από αυτά.  έρχεται από την κοντινή ορατή πλευρά του φεγγαριού. « Περιοριζόμαστε εντελώς γεωγραφικά για το τι μπορούμε να κατανοήσουμε για ολόκληρο το πλανητικό σώμα», εξήγησε η Μπαρνς.

Επίσης, όχι όλοι, συμπεριλαμβανομένου του Alberto Saal από το Πανεπιστήμιο Brown ο οποίος έχει επίσης διεξάγει μελέτες σχετικά με την παρουσία νερού στο εσωτερικό της Σελήνης, είναι πεπεισμένοι ότι ο γρίφος λύθηκε. Ο Saal εξήγησε στον Guardian :  «Κάνουν το καλύτερο που μπορούν με τις πληροφορίες που έχουμε, αλλά νομίζω ότι αυτό δεν είναι το τελευταίο που θα ακούσουμε."

Ωστόσο, οι νέες σεληνιακές αποστολές θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην επίλυση του μυστηρίου. Με κάθε ειλικρίνεια, ποιος δεν θα ήθελε να ταξιδέψει στην σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού;

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου