Αστροφυσικοί διαμόρφωσαν το προφίλ του μυστηριώδους ένατου πλανήτη

Πόσο μεγάλος και πόσο φωτεινός είναι ο Πλανήτης 9 αν υπάρχει πραγματικά; Ποια είναι η θερμοκρασία του και ποιο τηλεσκόπιο θα μπορούσε να τον βρει; Αυτά ήταν τα ερωτήματα που ο Christoph Mordasini, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, και η φοιτήτρια του διδακτορικού Esther Linder ήθελαν να απαντήσουν όταν άκουσαν σχετικά με τον πιθανό πρόσθετο πλανήτη στο ηλιακό σύστημα που προτείνεται από τον Konstantin Batygin και τον Mike Brown του California Institute of Technology στη Pasadena.

Οι αστροφυσικοί του Πανεπιστημίου της Βέρνης διαμόρφωσαν την εξέλιξη του υποτιθέμενου πλανήτη στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Εκτιμούν ότι το αντικείμενο έχει ακτίνα ίση με 3,7 ακτίνες της  Γης και θερμοκρασία μείον 226 βαθμούς Κελσίου.

Οι Ελβετοί επιστήμονες είναι ειδικοί στη μοντελοποίηση της εξέλιξης των πλανητών. Συνήθως μελετούν το σχηματισμό των νέων εξωπλανητών σε δίσκους γύρω από άλλα άστρα έτη φωτός μακριά και την πιθανή άμεση απεικόνιση αυτών των αντικειμένων με τα μελλοντικά μέσα όπως το James Webb Space Telescope. Ως εκ τούτου, η Esther Linder λέει: "Για μένα ο υποψήφιος πλανήτης 9 είναι ένα κοντινό αντικείμενο, αν και είναι περίπου 700 φορές πιο μακριά όση η απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου".

Οι αστροφυσικοί υποθέτουν ότι ο πλανήτης 9 είναι μια μικρότερη έκδοση του Ουρανού και Ποσειδώνα - ένας μικρός γίγαντας πάγου που διαθέτει έναν πυρήνα σιδήρου που περιβάλλεται από έναν μανδύα που αποτελείται από εστέρες πυριτικού οξέως. Πάνω από τον μανδύα θα υπάρχει ένα στρώμα νερού σε παγωμένο νερό «περιτυλιγμένο» σε ένα στρώμα υδρογόνου και ηλίου.

Με το μοντέλο τους, της εξέλιξης του πλανήτη, υπολογίζουν πως οι παράμετροι, όπως η πλανητική ακτίνα ή η φωτεινότητα εξελίχθηκαν με την πάροδο του χρόνου,  δεδομένου ότι το ηλιακό μας σύστημα έχει σχηματιστεί 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το ερευνητικό πρόγραμμα Swiss National Science Foundation PlanetsInTime και το National Center for Competence in Research (NCCR) PlanetS.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα, οπότε ανακαλύφθηκε ο πλανήτης Ποσειδώνας, μετά την επιτυχημένη θεωρητική πρόβλεψη των Λεβεριέ και Ανταμς, πολλοί αστρονόμοι υπέθεσαν την ύπαρξη ενός ακόμη πλανήτη πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα.

Ο μεγάλος ερασιτέχνης αστρονόμος Πέρσιβαλ Λόουελ, μάλιστα, είχε δώσει στον άγνωστο αυτόν πλανήτη το όνομα Πλανήτης-Χ, από το όνομα του αγνώστου στις αλγεβρικές εξισώσεις. Ως σήμερα δεν έχει ανακαλυφθεί τέτοιος πλανήτης αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπιστεί στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος κάποια διαστημικά σώματα, η τροχιά των οποίων χαρακτηρίζεται ως «παράξενη» και δεν συμβαδίζει με τα συμβατικά μοντέλα κίνησης που θα έπρεπε να έχουν. Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν ότι κάποια από αυτά τα αντικείμενα σχετίζονται ή καλύτερα αλληλεπιδρούν με τον Πλανήτη-Χ, για αυτό και έχουν αυτή τη... συμπεριφορά.

Ενας από τους θιασώτες της ύπαρξης του Πλανήτη-Χ, όπως προαναφέραμε είναι ο Μάικ Μπράουν, αστρονόμος του Πανεπιστημίου Caltech στις ΗΠΑ. Ο Μπράουν πριν από δύο μήνες είχε παρουσιάσει κάποια στοιχεία που ενίσχυαν, σύμφωνα με τον ίδιο, την πιθανότητα ύπαρξης ενός ακόμη πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα. Ο Μπράουν πριν από λίγες εβδομάδες εντόπισε ένα ακόμη διαστημικό σώμα, η συμπεριφορά του οποίου αποτελεί μία ακόμη ένδειξη, αν όχι απόδειξη, σύμφωνα με τον ίδιο, για την ύπαρξη του μυστηριώδους πλανήτη. Ο Μπράουν εντόπισε έναν μεγάλο διαστημικό βράχο στη Ζώνη Κάιπερ, η τροχιά του οποίου είναι εκκεντρική και δικαιολογείται όπως εκτιμά ο επιστήμονας μόνο από την παρουσία ενός πλανήτη κοντά σε αυτό το σώμα. Ο Μπράουν έδωσε μάλιστα στη δημοσιότητα και κάποια γραφήματα που όπως υποστηρίζει δικαιολογούν την εκτίμησή του ότι το σώμα αυτό αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης του Πλανήτη-Χ.

Η τελευταία ανακοίνωση του Μπράουν προκάλεσε ένα τσουνάμι αντιδράσεων στην επιστημονική κοινότητα. Πολλοί ειδικοί σχολίασαν τα ευρήματα αλλά και τι μπορεί να σημαίνει η ύπαρξη αυτού του πλανήτη. Κάποιοι υποστήριξαν μάλιστα  ότι υπεύθυνος για κάποιες από τις μαζικές καταστροφές ζωής στη Γη και πιο συγκεκριμένα εκείνες που οφείλονταν στην πτώση αστεροειδών, όπως αυτή που οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων, είναι αυτός ο πλανήτης. Οι θιασώτες αυτής της θεωρίας αναφέρουν ότι αν αυτός ο πλανήτης υπάρχει, τότε πράγματι προκαλεί χάος στη ζώνη Κάιπερ εκτρέποντας πολλά σώματα από την πορεία τους. Κάποια από αυτά τα σώματα ταξίδεψαν στο εσωτερικό του ηλιακού μας συστήματος και έφτασαν στη Γη προκαλώντας αναλόγως του μεγέθους τους μικρότερες και μεγαλύτερες καταστροφές.

Οι ερευνητές , Christoph Mordasini και Esther Linder έλεγξαν επίσης αν τα αποτελέσματά τους μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί ο πλανήτης 9 δεν έχει εντοπιστεί από τα τηλεσκόπια μέχρι στιγμής. Υπολόγισαν τη φωτεινότητα των μικρότερων και μεγαλύτερων πλανητών σε διάφορες τροχιές. Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι έρευνες του ουρανού που εκτελεστηκαν στο παρελθόν είχαν μόνο μια μικρή πιθανότητα να ανιχνεύσουν ένα αντικείμενο με μάζα 20 γήινες μάζες ή λιγότερο, ειδικά αν είναι κοντά στο απώτατο σημείο της τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο.

 Αλλά το Wide-field Infrared  Survey Explorer της NASA,  μπορεί να εντοπίσει έναν πλανήτη με μάζα ίση με 50 γήινες μάζες ή και περισσότερο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, μελλοντικά τηλεσκόπια όπως το Large Synoptic Survey Telescope που είναι υπό κατασκευή κοντά στο Cerro Tololo στη Χιλή ή ειδικές έρευνες θα πρέπει να είναι σε θέση να βρουν ή να αποκλείσουν τον υποψήφιο Πλανήτη 9. "Αυτή είναι μια συναρπαστική προοπτική», λέει ο Christoph Mordasini.
Eva Cat
thecuriosityofcat
13/4/2016

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου