Το Hubble αποκαλύπτει γιγάντια αστέρια στο νεφέλωμα της Ταραντούλας

Οι αστρονόμοι, χρησιμοποιώντας τις μοναδικές υπεριώδεις δυνατότητες του Hubble Space Telescope έχουν εντοπίσει εννέα γιγάντια αστέρια με μάζες πάνω από 100 φορές τη μάζα του Ήλιου στο αστρικό σμήνος R136.  Είναι το μεγαλύτερο δείγμα πολύ μεγάλων άστρων που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα.

Τα αποτελέσματα, τα οποία θα δημοσιευθούν στο Monthly Notices της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (Monthly Notices of the Royal Astronomical Society), εγείρει πολλά νέα ερωτήματα σχετικά με το σχηματισμό των μεγάλων άστρων.

Τα άστρα τόσο μεγάλης μάζας είναι εξαιρετικά σπάνια, αφού η διάρκεια ζωής τους δεν υπερβαίνει τα μερικά εκατομμύρια χρόνια. Συγκριτικά, ο δικός μας Ήλιος είναι Μαθουσάλας, αφού μετρά σχεδόν 5 δισεκατομμύρια χρόνια ζωής και του απομένουν άλλα τόσα.

Ο λόγος που τα γιγάντια άστρα είναι βραχύβια είναι ο υψηλός ρυθμός με τον οποίο καταναλώνουν το υδρογόνο από το οποίο σχηματίστηκαν. Είναι τόσο θερμά που εκπέμπουν το μεγαλύτερο μέρος της ακτινοβολίας τους ως υπεριώδες φως, αν και στο ανθρώπινο μάτι θα φαίνονταν γαλάζια.

Το αστρικό σμήνος R136 βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου,έναν μικρό γαλαξία που περιφέρεται γύρω από τον δικό μας Γαλαξία σε απόσταση περίπου 170.000 ετών.

Μπροστά σε αυτήν την παρέα γιγάντων, ο Ήλιος είναι 30 εκατομμύρια φορές πιο χλωμός.

Μέσα στο σμήνος αυτό είχε ανακαλυφθεί παλαιότερα το άστρο R136a1, το μεγαλύτερο άστρο που γνωρίζουμε στο Σύμπαν, με μάζα τουλάχιστον 250 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου.

Ακόμα εννέα γίγαντες ανακαλύπτονται τώρα χάρη στην υπεριώδη όραση του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble, μαζί με δεκάδες ακόμα αστέρια με μάζα πάνω από 50 ηλιακές μάζες.

Κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι η προέλευση αυτών των κοσμικών τεράτων -τα σημερινά κοσμολογικά μοντέλα δεν εξηγούν την ακραία μάζα τους, ενώ η υπόθεση ότι δημιουργήθηκαν από τη συγχώνευση μικρότερων άστρων δεν φαίνεται να ευσταθεί.

Παρά τη μάζα και την ακραία ακτινοβολία τους, οι γίγαντες παραμένουν μυστηριώδεις.

"Η ικανότητα να διακρίνουμε το υπεριώδες φως από μια τέτοια εξαιρετικά πολυσύχναστη περιοχή στα συστατικά του, επιλύοντας τις υπογραφές των επιμέρους αστέρων, κατέστη δυνατή μόνο με τα όργανα του  Hubble," εξηγεί ο Paul Crowther από το Πανεπιστήμιο του Sheffield, (UK), και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Η διεθνής ομάδα επιστημόνων χρησιμοποίησε δύο όργανα του Hubble, Την Wide Field Camera 3 (WFC3) και το Space Telescope Imaging Spectrograph (STIS) (φασματογράφος απεικόνισης διαστημικού τηλεσκοπίου), για να αναλύσει με επιτυχία το νεαρό αστρικό σμήνος R136 στο υπεριώδες φως για πρώτη φορά.

Προκειμένου να βρει απαντήσεις για την προέλευση αυτών των αστεριών, η ομάδα των επιστημόνων θα συνεχίσει να αναλύει το σύνολο των δεδομένων που συγκέντρωσαν ήδη αλλά και νέων.. Η ανάλυση των νέων οπτικών παρατηρήσεων του STIS, θα επιτρέψει επίσης να ψάξουν για κοντινά δυαδικά συστήματα στο R136, το οποίο θα μπορούσε να παράγει τεράστια δυαδική μαύρη τρύπα η οποία τελικά θα συγχωνευθεί, δημιουργώντας κύματα βαρύτητας.
thecuriosityofcat
21/3/2016

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου