UCLA: Η Γη και η Σελήνη δημιουργήθηκαν μετά από μια βίαιη σύγκρουση με άλλο πλανήτη

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, του UCLA, η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από σύγκρουση μεταξύ της Γης και της Θείας,  4, 533 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Η προηγούμενη επικρατούσα θεωρία υποστήριζε ότι ο φυσικός δορυφόρος του πλανήτη μας διαμορφώθηκε μετά από από "ξύσιμο" των δύο ουρανίων σωμάτων μεταξύ τους. Νέα στοιχεία δείχνουν ότι δεν ήταν απλά ένα "ξύσιμο", αλλά στην πραγματικότητα μια πολύ ισχυρή σύγκρουση με φοβερό αντίκτυπο.

Στοιχεία που αλλάζουν τα δεδομένα όσον αφορά στην «υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης» συγκέντρωσαν γεωχημικοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο UCLA στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι συνέκριναν δείγματα πετρωμάτων από τη Σελήνη με έξι ηφαιστειακές πέτρες από τον μανδύα της γης.

Αυτό σημαίνει αφενός ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μια βίαιη μετωπική σύγκρουση με τον «αστεροειδή 405 Θεία» (γνωστό και ως Ευρυφάεσσα) και αφετέρου ότι ο πλανήτης μας απορρόφησε μεγάλο μέρος του αστεροειδή, γεγονός που άλλαξε τη χημική του σύσταση.

Η επιστημονική κοινότητα γνώριζε ήδη ότι η Γη συγκρούστηκε με τον αστεροειδή πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όμως πολλοί αρνούνταν ότι η σύγκρουση ήταν μετωπική ή ότι άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την χημική σύσταση του πλανήτη μας. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, η Γη όπως την ξέρουμε σήμερα αποτελείται κατά ένα τρόπο από δύο ουράνια σώματα: αυτό της “νεαρής” γης των 100 εκατομμυρίων ετών και εκείνο του αστεροειδή 405 Θεία.

«Δεν βρίσκουμε διαφορές μεταξύ των γήινων και των σεληνιακών ισοτόπων οξυγόνου: είναι πανομοιότυπα», αναφέρει ο Έντουαρντ Γιανγκ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του UCLA που κατέληξε σε αυτή τη σημαντική ανακάλυψη.

Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, όπως το νέο φασματοσκόπιο απορρόφησης του UCLA, οι επιστήμονες συνέκριναν πετρώματα από τη Σελήνη που είχαν συλλεχθεί από τρεις αποστολές του Apollo 12, 15 και 17, με έξι ηφαιστειακές πέτρες από τον μανδύα της γης. Αυτό που διαπιστώθηκε είναι ότι το οξυγόνο που εντοπίστηκε και στις δύο περιπτώσεις έχουν κοινή χημική σύσταση.

Εάν η σύγκρουση του αστεροειδή με τη γη δεν ήταν μετωπική, τότε το μεγαλύτερο μέρος της Σελήνης θα αποτελούσε κομμάτι μονάχα του 405 Θεία. Λόγω όμως των ομοιοτήτων που εντοπίστηκαν στα πετρώματα της Γης και του φεγγαριού μας, όλα δείχνουν ότι η Γη απορρόφησε τον αστεροειδή, μόνο που στη συνέχεια μεγάλο κομμάτι του πλανήτη μας αποκόπηκε, δημιουργώντας το φεγγάρι. Κατά ένα τρόπο η γη αποτελείται από δύο ουράνια σώματα.

Τα συντρίμμια μετά την πρόσκρουση των δύο πλανητών σχημάτισαν αρχικά δύο μικρότερους τεχνητούς δορυφόρους, που στη συνέχεια συγκρούστηκαν και πάλι για να σχηματίσουν το φεγγάρι που βλέπουμε σήμερα στον ουρανό τη νύχτα.

Ο αντίκτυπος συγχώνευσε επίσης τους δύο πλανήτες μαζί και αυτό είναι μια εύλογη εξήγηση για την αυξημένη πυκνότητα του πυρήνα της Γης και για την ομοιότητα των ισοτόπων οξυγόνου του πλανήτη μας και της Σελήνης.

Ο Γιανγκ εξηγεί ότι ο αντίκτυπος ανακατασκευάζεται χρησιμοποιώντας την χημική υπογραφή των ατόμων οξυγόνου. Ένας βράχος αποτελείται από οξυγόνο σε 90 τοις εκατό ποσοστό. Τα πιο κοινά ισότοπα οξυγόνου που βρέθηκαν στη Γη είναι O-16 με οκτώ νετρόνια οκτώ πρωτόνια, αλλά υπάρχει επίσης O-17, το οποίο είναι βαρύτερο και οφείλεται στο επιπλέον νετρόνιο, και Ο-18, που είναι ακόμα βαρύτερο επειδή έχει δυο νετρόνια επιπλέον.

Η αναλογία με την οποία τα εν λόγω ισότοπα βρέθηκαν στο ηλιακό μας σύστημα διαφέρει από πλανήτη σε πλανήτη. Τα πετρώματα που συλλέγονται από το φεγγάρι έχουν ακριβώς την ίδια αναλογία όπως η Γη. Αυτό είναι που οδήγησε τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μια σύγκρουση μεταξύ της Γης και της Θείας.
2/12/2016

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου