Παγωμένα ηφαίστεια και στροβιλιζόμενα φεγγάρια, ο Πλούτωνας ακόμα αποκαλύπτεται

Από πιθανά ηφαίστεια πάγου μέχρι για φεγγάρια που στροβιλίζονται, η επιστημονική ομάδα του New Horizons της NASA,  συζητά περισσότερες από 50 συναρπαστικές ανακαλύψεις σχετικά με τον Πλούτωνα αυτή την εβδομάδα στη 47η Ετήσια Συνάντηση του Τομέα της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας για τις Πλανητικές Επιστήμες, στο Μέριλαντ.

"Η αποστολή New Horizons πήρε όλα όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για τον Πλούτωνα και τα γύρισε ανάποδα», δήλωσε ο Jim Green, διευθυντής της Πλανητικής Επιστήμης στην έδρα της NASA στην Ουάσιγκτον. «Είναι ο λόγος που θα διερευνήσουμε, θα ικανοποιήσουμε την έμφυτη περιέργεια μας για να απαντήσουμε σε βαθύτερα ερωτήματα για το πώς φτάσαμε ως εδώ και τι βρίσκεται πέρα από τον ορίζοντα."

Για μια τέτοια ανακάλυψη, γεωλόγοι του New Horizons συνδύασαν εικόνες της επιφάνειας του Πλούτωνα και έκαναν 3-D χάρτες που δείχνουν δύο από τα πιο χαρακτηριστικά βουνά του Πλούτωνα ότι θα μπορούσαν να είναι cryovolcanoes - ηφαίστεια πάγου δλδ. που μπορεί να έχουν δραστηριοποιηθεί στο πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν.

Τα στελέχη της αποστολής ανακοίνωσαν ότι πιθανότατα αυτά τα παγωμένα όρη είναι ηφαίστεια που εκτόξευαν πάγο αντί για λάβα στην επιφάνεια του πλανήτη Πλούτωνα. 

Η νέα ανακοίνωση προκαλεί εκ νέου θαυμασμό για τον απομακρυσμένο παγωμένο κόσμο αλλά και ερωτηματικά για το πώς ο Πλούτωνας μπόρεσε να είναι τόσο γεωλογικά ενεργός. «Το σύστημα του Πλούτωνα μας έχει δημιουργήσει άκρα αμηχανία»  είπε ο Άλαν Στερν του Ινστιτούτου Ερευνών Southwest στο Μπόλντερ του Κολοράντο που είναι επικεφαλής της αποστολής New Horizons.

Τα παγωμένα όρη του Πλούτωνα έχουν το καθένα εξ αυτών περίπου 160 χιλιόμετρα διάμετρο και ορισμένα από αυτά έχουν ύψος περίπου πέντε χλμ. Οι κορυφές τους παρουσιάζουν κοιλότητες που μοιάζουν με αυτές των ηφαιστείων του Άρη και της Γης.

«Δεν έχει βρεθεί τίποτα παρόμοιο στο εξώτερο ηλιακό σύστημα» δήλωσε ο Όλιβερ Ουάιτ, επιστήμονας της NASA στο ερευνητικό κέντρο Έιμς στο Μόφετ Φίλντ στην Καλιφόρνια. Αντί να βγάζουν λάβα, τα ηφαίστεια στον Πλούτωνα φαίνεται ότι εκτόξευαν παγωμένο νερό και άλλα, όπως παγωμένο άζωτο, αμμωνία ή μεθάνιο.

Ο Ουάιτ ομολογεί πως η ιδέα ότι υπάρχουν ηφαίστεια στον πλανήτη αυτόν, που απέχει από τον Ήλιο περίπου 30 φορές πιο μακριά από όσο απέχει η Γη από τον Ήλιο, ακούγεται παράλογη, «αλλά είναι το λιγότερο τρελό πράγμα που μπορούμε να σκεφτούμε» ως ερμηνεία για την ύπαρξη των βουνών αυτών. Οτι και να είναι, είναι πολύ περίεργα» είπε.

Το New Horizons έστειλε και στοιχεία επίσης για πολλές βαθιές ρωγμές στην επιφάνεια του Πλούτωνα, η μεγαλύτερη από τις οποίες έχει μήκος 322 χιλιομέτρων. Η κορυφή της ρωγμής βρίσκεται υψομετρικά περίπου 4 χιλιόμετρα ψηλότερα από τη βάση της - δηλαδή πάνω από δύο φορές το ύψος των τοιχωμάτων του φαραγγιού Grand Canyon στις ΗΠΑ. «Το γεγονός ότι βρίσκονται τόσο μεγάλες ρωγμές στο τμήμα αυτό του Πλούτωνα σημαίνει ότι ο φλοιός του πλανήτη πέρασε φάση μεγάλης επέκτασης κάποια στιγμή στην ιστορία του» είπε ο Ουάιτ.

Μεταξύ άλλων, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η διάσπαση των φυσικών ραδιενεργών στοιχείων στον πυρήνα του πλανήτη ήταν η πηγή θέρμανσης για τη μεταμόρφωσή του. Ανακοινώθηκε επίσης ότι η ατμόσφαιρα του Πλούτωνα είναι πιο πυκνή από όσο πιστεύαμε μέχρι τώρα και ότι τα συστατικά της καταφέρνουν να απορροφούν την υπεριώδη ακτινοβολία και να την εκπέμπουν πίσω ως ένα είδος κοσμικής λάμψης. Ετσι εξηγείται και το γιατί η υπεριώδης ακτινοβολία δεν απομακρύνει την ατμόσφαιρα του Πλούτωνα στο Διάστημα όπως θα έπρεπε να συμβαίνει αν η ατμόσφαιρα του ήταν πιο αραιή φαινόμενο που συμβαίνει στον Αρη.

Η αποστολή  New Horizons ρίχνει επίσης νέο φως στο συναρπαστικό σύστημα των φεγγαριών του Πλούτωνα, και τις ασυνήθιστες ιδιότητες τους. Για παράδειγμα, σχεδόν κάθε άλλο φεγγάρι στο ηλιακό σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης είναι σε σύγχρονη περιστροφή, κρατώντας ένα πρόσωπο προς τον πλανήτη. Αυτό όμως  δεν συμβαίνει με τα μικρά φεγγάρια του Πλούτωνα.

Οι μικροί σεληνιακοί δορυφόροι του Πλούτωνα περιστρέφονται πολύ πιο γρήγορα, με την Hydra-το πιο μακρινό φεγγάρι- να περιστρέφεται 89 φορές κατά τη διάρκεια ενός γύρου γύρω από τον πλανήτη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτά οι ρυθμοί περιστροφής μπορεί να είναι μεταβλητοί, επειδή ο Χάροντας, ασκεί ισχυρή ροπή που αποτρέπει κάθε μικρό φεγγάρι από το να παραμένει σε συγχρονισμένη περιστροφή.

Μια άλλη ιδιορρυθμία των φεγγαριών του Πλούτωνα: οι επιστήμονες περίμεναν οι δορυφόροι ότι θα ταλαντεύονται, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. 
 thecuriosityofcat
10/11/2015

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου